Marzec 30, 2017

Podłogi egzotyczne

Nasze podłogi drewniane i parkiety egzotyczne cechuje piękno, naturalność, twardość, wysoka odporność na destrukcję biologiczną, dobry izolator termiczny, izolator akustyczny, naturalny regulator wilgotności powietrza, to produkt nie wywołujący alergii.

Wzory różnych parkietów egzotycznych (podłóg drewnianych) przedstawione zostały w niniejszym artykule.

ACAJOU

Acajou (Mahogany, Mahoń). Drewno pochodzi z niższych rejonów lasów tropikalnych Afryki, od Sierra Leone do Ghany. Z południowo-wschodniej Nigerii do Ugandy i Zairu. Drzewna osiągają wysokość do 50-55 m wysokości, a średnicę do 1,2 m. Kolor drewna jest początkowo różowy, a następnie ciemnieje do czerwonego i czerwono-brązowego. Drewno ma naturalny blask. Świeżo ścięte drewno ma kolor żółtawy. Twardość drewna jest podobna do polskiego dębu. Jest to drewno mało wrażliwe na zmiany wilgotności. Materiał łatwy w obróbce mechanicznej. Pozyskuje się z niego forniry, stosuje na sklejki, w szkutnictwie i galanterii drzewnej. Wyrabia się parapety, schody, parkiety.

 

AMARANT

Drewno występujące w Ameryce Środkowej i Południowej, posiadające niespotykany i bardzo ekstrawagancki kolor amarantowo – fioletowy. Jego unikalność sprawia, że jest chętnie wykorzystywany przez architektów przy wykańczaniu wnętrz oraz chętnie łączony z jasnymi gatunkami drewna, nadając pomieszczeniu wiele uroku. Jest to drewno o wysokich parametrach technicznych, dlatego też jest szczególnie polecane na schody, podłogi i tarasy.

 

 

 

BADI

Drewno nazywane w Polsce Badi znane jest w większości krajów europejskich jako Bilinga lub Opepe. Naturalnym środowiskiem Badi są lasy tropikalne od wschodniego do zachodniego wybrzeża Afryki. Badi jest drzewem o wysokości do 40 m. Pień dorosłego drzewa osiąga długość 15-25 m i średnicę od 70 do 120 cm. Badi należy do cięższych gatunków drewna – jego ciężar właściwy bezpośrednio po ścięciu wynosi ok. 950 do 1100 kg/m3. Po osiągnięciu wilgotności ok. 9% ciężar spada do 700-900 kg/m3. Drewno Badi charakteryzuje się słoneczną, bardzo ciepłą kolorystyką – od żółci poprzez pomarańcz do czerwieni i wykazuje tendencję do znacznego ciemnienia z czasem. Przebieg włókien w Badi jest wyjątkowo zawiły i pofalowany, co po pokryciu go lakierami pogłębiającymi kolor drewna i podkreślającymi jego strukturę powoduje powstanie efektów trójwymiarowości na powierzchni posadzki. Drewno to charakteryzuje się bardzo dobrymi parametrami wytrzymałościowymi i dużą odpornością na czynniki atmosferyczne. Badi doskonale się sprawdza przy produkcji podłóg i to zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych, np. tarasów.

 

DOUSSIE

Drewno o pięknej kolorystyce miodowo-brązowej, wyraźny rysunek, nie płowieje. Odporne na kwasy, twarde, wytrzymałe, wodoodporne, nie podlega gniciu, idealne na podłogi. Pochodzi ono z zachodniej i centralnej Afryki. Inne nazwy międzynarodowe to: Lingue, Doussie, Afzelia. Właściwości fizyczne: ciężar właściwy ściętego drewna: 1,100 – 1,200 kg/m3, ciężar właściwy przy 12% średni: 750 kg/m3 – skurcz styczny: 4,6 % – skurcz promieniowy: 3,1 %. Posiada bardzo mały współczynnik skurczu objętościowego dzięki temu przy zmianach wilgotności, jest mniejsze prawdopodobieństwo rozsychania się parkietu. Zastosowanie – schody i podłogi, zwykłe oraz o wysokiej twardości, wysokiej jakości wykończenia, wewnętrzne i zewnętrzne, produkcja mebli, stolarka zewnętrzna i wewnętrzna, masywne konstrukcje, budowa statków. Ma bardzo wysoką naturalną odporność.

 

GRAPIA

Grapia to egzotyczny gatunek drewna porastający lasy Amazonii,Południowej Brazylii i wybrzeża Atlantyckiego. Grapia zaliczana jest do drzew z rodziny Caesalpiniaceae o pięknym żółtym odcieniu z czasem przechodzącym w barwę pomarańczową i lekko brązową. W zdecydowany sposób ożywia pomieszczenia.

 

 

 

 

GUATAMBU

Guatambu możemy spotkać zarówno w Centralnej jak i Południowej Ameryce pod wieloma nazwami m.in. Ivory Wood, Kyrandy, Quillo Bordon oraz Yomo Dehuero. Jest on jednym z nielicznych gatunków wśród drewna egzotycznego o jasnym ubarwieniu, dlatego tez został nazwany drzewem Kości Słoniowej. Jest to gatunek drewna o dużej twardości i wytrzymałości lecz w połączeniu ze swoją jasna barwą sprawia, że nawt duże pomieszczenia nabierają wiele elegancji i delikatności.

 

 

IROKO

Inna nazwa Kambala, Abang. Gęstość 600-760kg/m3. Pochodzenie – zachodnia, środkowa i wschodnia Afryka. Drewno dobre na fornir, parkiet, schody. Ciekawa struktura i teakowy kolor czynią go poszukiwanym drewnem wykorzystywanym w wykończeniu wnętrz. Iroko to drewno zróżnicowane kolorystycznie, począwszy od koloru miodowego przechodzi w oliwkowy aż do czekoladowego brązu. Czasami jego wygląd przypomina oliwkowo- zielony dąb, także właściwości techniczne tych dwóch gatunków są podobne do siebie. Twarde, tłustawe w dotyku, odporne na wodę i szkodniki. ciemny gatunek drewna charakteryzujący się wysoką światłoczułością, posiada twardość na poziomie dębu.

 

JATOBA

Zwana też Wiśnią Brazylijską. Inne nazwy: Algarrobo, Cuapinol, Jatahy, Kawanari, Paquio, Rode Locus, West Indian Locust. Obszary występowania: z południowego Meksyku, przez Centralną Amerykę, Indie, do północnych rejonów Brazylii, Boliwii i Peru. Kolorystyka: Biel świeżo ściętego drewna ma kolor szaro-biały, natomiast część twardzielowa skłania się do koloru łososiowego, czerwonego i pomarańczowego, czasem drewno ciemnieje do koloru czerwono-brązowego z przyprawionymi czarnymi smugami. Z jego właściwym pięknem, bogatą kolorystyką i ekstremalną twardością gatunek ten należy do najbardziej popularnych egzotycznych drewien na świecie. Własności: Pomijając piękną czerwonobrązową kolorystykę, drewno to w dodatku charakteryzuje się dużą twardością i trwałością – jatoba jest niezmiernie gęstym i bardzo mocnym drewnem. Wobec jego dużej gęstości, brazylijska wiśnia jest trudna w obróbce mechanicznej (cięcie, wiercenie, struganie, szlifowanie), ale dzięki temu po szlifowaniu otrzymujemy bardzo równa i gładką powierzchnię. Jatoba jest często używana na podłogi drewniane, elementy narzędzi ręcznych. Dzięki swojej twardości i dużej odporności na zużycie wytwarza się z niej podkłady kolejowe, obręcze kół i inne rzeczy. Wykonuję się również meble i inne produkty stolarskie.

 

LAPACHO

Pod nazwą Lapacho znane jest ponad 250 rodzin drzew, wszystkie występujące w Ameryce Południowej, przede wszystkim rodziny Ipe Lapacho i Pau Rosso w Brazylii, rodziny Lapacho i Pau darco w Paragwaju oraz Lapacho, Lapacho Negro i Ipe Preto w Argentynie. W krajach, gdzie język portugalski jest bardziej rozpowszechniony nazwami częściej stosowanymi lokalnie (także używanymi w handlu międzynarodowym) są Ipé, Tabejo i Queschua, natomiast w krajach, w których mówi się po hiszpańsku spotykana jest częściej nazwa Lapacho, jej odpowiednik naukowy Tabebuja, a także Tajibo. Lapacho jest wiecznie zielonym drzewem o charakterystycznych purpurowych kwiatach. Drzewo osiąga wysokość do 35 m. Pień osiąga długość 10-12 m i średnicę do 1,5 m. Bezpośrednio po ścięciu Lapacho ma ciężar właściwy w granicach 1.100 kg/m3, który po osiągnięciu wilgotności ok. 9% spada do ok. 900-950 kg/m3. Drewno Lapacho jest barwne, od żółci poprzez zieleń i czerwień do ciemnego brązu i czerni, o bardzo wyraźnym, zawiłym uzwojeniu. Właściwości Lapacho i naturalna obecność substancji tłuszczowych w strukturze drewna determinują dobrą stabilność i bardzo wysoką trwałość tego drewna. Lapacho nie obawia się wody i z tego powodu należy do gatunków najbardziej odpowiednich do wykonywania podłóg (nawet w łazienkach), konstrukcji na zewnątrz takich jak tarasy czy nabrzeża basenów. Naturalna odporność Lapacho na działanie wody słodkiej i słonej jest tak wysoka, że nie jest nawet konieczne wykonanie jakiejkolwiek warstwy ochronnej czy impregnacji chemicznej. W porównaniu do sosny Lapacho ma dwukrotnie większą gęstość i pięciokrotnie wyższą twardość. Parkiet z Lapacho, z powodu dużej gęstości i twardości drewna, charakteryzuje się wyjątkową trwałością i odpornością na uszkodzenia mechaniczne.

 

MERBAU

MERBAU – Intsja bijuga. Drzewo to rośnie na Półwyspie Malezyjskim, Sumatrze, Borneo, Centralnej i Zachodniej Jawie. Obok teaku azjatyckiego jest najczęściej importowanym gatunkiem drewna z Azji Południowo-wschodniej. Ma szlachetny, ciemno-brązowy kolor (od brązowego do brązowo-czerwonego) z mało wyrazistymi słojami. Ze względu na swoje właściwości mechaniczne i fizyczne jest rekomendowany jako materiał do produkcji podłóg, schodów, elementów wykończenia wnętrz. Gatunek o 30% twardszy od dębu i stabilny, jeżeli chodzi o zmiany wilgotności.

 

 

MUIRACATIARA

Muiracatiara znana również pod nazwą Tiger wood jest bardzo interesującym gatunkiem drewna.Naturalne przebarwienia w kolorze czarnym powodują,iż drewno wygląda jak skóra tygrysa. W zależności od stopnia i intensywności przebarwień powierzchnia może mieć charakter jasny albo ciemny.

 

 

 

PALISANDER

(Dalbergia, latifolia). Pochodzenie: Afryka, Ameryka Pd; Indie, Indonezja. Drewno bardzo dekoracyjne o barwie od czekoladowo-brązowego do filetowo-czarnego o charakterystycznym zawiłym układzie słojów z charakterystycznymi ciemnymi pasami. Drewno bardzo twarde wg. Janki twardość 100-150 MPa, nie sprawia trudności w obróbce mechanicznej. Posiada dużą odporności na biodegradacje. Bardzo dobra kurczliwość objętościowa drewna w granicach 8,8-10,5% – dąb szypułkowy około 12% (im mniejszy współczynnik tym drewno lepiej się zachowuje na podłodze). Ze względu na uroki wizualne przede wszystkim wykorzystywane jest do produkcji fornirów, mebli, ekskluzywnej stolarki, podłóg, artykułów dekoracyjnych oraz rzeźb.

 

SUCUPIRA

Jest bardzo twarde i ciężkie co powoduje, że nadaje się na podłogi drewnie. Posiada bardzo dobre parametry mechaniczne, wysoką odporność na ścieranie i uderzenia oraz odporność na starzenie biologiczne bez utraty własności mechanicznych. Pod wpływem promieniowania słonecznego kolor pogłębia się. Drewno twardsze od naszego rodzimego dębu w granicach 35%.

 

 

 

TATAJUBA

Egzotyczny gatunek drewna porastający Amerykę Południową szczególnie polecany na tarasy. Jest to prestiżowy materiał dla projektów i wykonawców, stosowanych w architekturze ogrodowej a także w elewacjach zewnętrznych.

 

TAUARI

Naturalnym środowiskiem występowania tego gatunku drewna jest Ameryka Południowa. Tauari to drewno charakteryzujące się dużą stabilnością, łatwością w obróbce oraz doskonałymi parametrami technicznymi zbliżonymi do polskiego dębu.

 

 

 

TEAK

Teak, w zależności od kraju pochodzenia nosi różne nazwy: Teak birmański Moulmein teak, Rangoon teak; Teak tajlandzki may sak, sak; Teak indyjski Malabar teak; Teak z Jawy Java teak, giati, jati. Teak jest drzewem o wysokości do 40 m. Pień dorosłego drzewa osiąga długość do 20 m i średnicę od 1,5 do 3 m. Bezpośrednio po ścięciu Teak ma ciężar właściwy w granicach 800-900 kg/m3, który po osiągnięciu wilgotności ok. 9% spada do ok. 600- 700 kg/m3. Drewno Teaku charakteryzuje się dużą różnorodnością barwy, od żółci poprzez czerwień do ciemnego brązu, często z pojedynczymi czarnymi słojami. Z czasem Teak w naturalny sposób zmienia swój pierwotny kolor na ciemny brąz. Aby zapobiec temu procesowi można zastosować do zabezpieczenia powierzchni drewna materiały z filtrami UV. Teak podobnie jak Lapacho jest niewrażliwe na wodę i z tego powodu należy do gatunków najbardziej odpowiednich do wykonywania podłóg w łazienkach, konstrukcji na zewnątrz takich jak nabrzeża basenów, meble ogrodowe czy mostki. Naturalna odporność Teaku na działanie wody słodkiej i słonej jest jeszcze wyższa od Lapacho, dlatego drewno to jest wykorzystywane do wykończenia pokładów jachtów. Teak charakteryzuje się bardzo dużą odpornością na grzyby (z wyjątkiem drewna plantacyjnego) i insekty. Parkiet z Teaku jest bardzo stabilny i charakteryzuje się bardzo długim okresem osiągania stanu równowagi higroskopijnej dlatego może być z powodzeniem układany nawet w łazienkach.

 

WENEGE/WENGE

Spp Millettia, Laurentii Millettia (wenge), Stuhlmannii Millettia (panga panga). Inne nazwy: Awong, Mpande, Panga – Panga. Drzewo rośnie w Afryce Centralnej, w Kongo i południowych regionach Tanzanii i Mozambiku. Świeżo ścięte drewno w przypadku twardego wenge (laurentii millettia) ma kolor żółto – brązowy, ale pod wpływem światła w kilka miesięcy ciemnieje do głębokiego, jednolitego brązu, prawie czarnego, z odcieniami jaśniejszymi i ciemniejszymi tworzącymi właściwy deseń (właściwą kolorystykę). Dlatego ważne jest, by kupić materiał odpowiednio wysezonowany, zanim położymy drewno na podłodze. Po odpowiednio długim okresie sezonowania na drewnie uwidacznia się wyraźna granica między żółto-białym kolorem bielu, a twardzielą o właściwym, ciemnym, kolorze. Gatunek rosnący we Wschodniej Afryce, panga – panga (stuhlmannii millettia) ma podobne usłojenie i strukturę, ale nie ciemnieje tak bardzo jak wenge. Właściwości: Wenge jest gatunkiem bardzo twardym i ciężkim, z doskonałą stabilnością wymiarową. Z powodu swojej twardości, jest gatunkiem trudnym w obróbce mechanicznej. Przy cięciu i innej obróbce zaleca się stosowanie narzędzi z ostrzami z węglików spiekanych. Dzięki dużej odporności na ścieranie, wenge jest odpowiednim, gatunkiem stosowanym do pomieszczeń mocno użytkowanych i o dużym natężeniu ruchu. Z drewna wyrabia się głównie parkiety, elementy konstrukcyjne, stosuje w stolarstwie i elementach zdobniczych (ciemne wstawki w drewnianych podłogach, dekoracyjne elementy w łazienkach, galanterię drzewną).